Վստահորդը դիմել էր «Ֆիդելիս» իրավաբանական ընկերությանը՝ իր դեմ ներկայացված գումարի բռնագանձման հայցի կապակցությամբ իրավաբանական աջակցություն ստանալու նպատակով։ Հայցվորը պնդում էր, որ կողմերի միջև ձևավորված մատակարարման հարաբերությունների շրջանակում վստահորդն ամբողջությամբ չի վճարել ապրանքների դիմաց, և պահանջում էր բռնագանձել ենթադրյալ չմարված պարտքը, ինչպես նաև պարտավորության կատարումն ուշացնելու համար հաշվարկված տոկոսները։
Նույն իրավահարաբերությունների շրջանակում նախկինում արդեն կայացվել էր օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտ, որին հայցվորը հղում էր կատարում՝ իր նոր պահանջը հիմնավորելու համար։ Այս պայմաններում անհրաժեշտ էր գնահատել ինչպես ներկայացված պահանջի փաստական և իրավական հիմքերը, այնպես էլ նախկին դատական ակտով հաստատված հանգամանքների նշանակությունը տվյալ վեճի լուծման համար։
Գործը ստանձնելուց հետո մեր իրավաբանները մանրամասն ուսումնասիրեցին հայցադիմումը, դրան կից ներկայացված ապացույցները, կողմերի միջև ձևավորված մատակարարման իրավահարաբերությունները, հարկային հաշիվները և կատարված վճարումների վերաբերյալ տվյալները։ Առանձին ուսումնասիրվեցին նախկին դատական ակտերը՝ պարզելու, թե դրանցով կոնկրետ ինչ փաստեր էին հաստատվել և որքանով էին դրանք առնչվում նոր հայցով պահանջվող գումարին։
Իրականացված իրավական վերլուծության հիման վրա մեր թիմը մշակեց վստահորդի գույքային շահերի պաշտպանությանն ուղղված դատավարական ռազմավարություն։ Պաշտպանության առանցքում ներկայացված պահանջի ապացուցվածության հարցն էր՝ արդյոք հայցվորի ներկայացրած փաստաթղթերը բավարար էին վիճելի ապրանքների մատակարարումը և դրանց դիմաց վստահորդի վճարային պարտավորությունը հաստատելու համար։
Դատական քննության ընթացքում մեր իրավաբանները ներկայացրին հայցի դեմ փաստական և իրավական առարկություններ՝ անդրադառնալով հարկային հաշիվների ապացուցողական նշանակությանը, դրանցում արտացոլված մատակարարումների հաստատված լինելուն և պահանջվող պարտքի հաշվարկին։ Շեշտադրվեց, որ կողմերի միջև նախկինում մատակարարման հարաբերությունների առկայությունը և առանձին գործարքների վերաբերյալ դատական ակտի կայացումը պետք է տարանջատել տվյալ հայցի հիմքում դրված մատակարարումների ու պահանջվող գումարի հիմնավորվածության հարցից։
Առանձնահատուկ ուշադրություն դարձվեց նախկին դատական ակտերով հաստատված փաստերի շրջանակին։ Մեր իրավաբանները դատարանի ուշադրությունը հրավիրեցին այն հանգամանքի վրա, որ անհրաժեշտ է հստակ որոշել՝ հայցվորի վկայակոչած փաստերից որոնք են արդեն հաստատված, իսկ որոնք են ենթակա ապացուցման տվյալ գործով։ Այս մոտեցումը կարևոր էր նախկին դատական ակտերի բովանդակությունը և նոր պահանջի հիմքերը ճիշտ գնահատելու համար։
Առաջին ատյանի դատարանը, ուսումնասիրելով գործի նյութերն ու գնահատելով ներկայացված ապացույցները, որոշ հարկային հաշիվներով ապրանքների մատակարարման փաստը բավարար չափով ապացուցված չհամարեց։ Արդյունքում վստահորդի դեմ ներկայացված հայցը մերժվեց։
Հայցվորը վճռի դեմ ներկայացրեց վերաքննիչ բողոք՝ վիճարկելով ապացույցների գնահատումը և նախկին դատական ակտերի իրավական նշանակության վերաբերյալ առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումները։ Վերաքննիչ վարույթում մեր իրավաբանները շարունակեցին վստահորդի շահերի պաշտպանությունը՝ ներկայացնելով բողոքի փաստարկների դեմ հիմնավորված դիրքորոշում և առաջին ատյանի դատարանի վճիռն անփոփոխ թողնելու հիմնավորումները։
Վերաքննիչ դատարանը մերժեց հայցվորի բողոքը՝ առաջին ատյանի դատարանի վճիռը թողնելով անփոփոխ։ Այսպիսով, վստահորդի օգտին ձեռք բերված արդյունքը պահպանվեց նաև վերաքննության փուլում, և նրա դեմ ներկայացված պարտքի ու տոկոսների բռնագանձման պահանջները չբավարարվեցին։
Այս գործը ցույց է տալիս, որ նման վեճերում արդյունավետ իրավական պաշտպանությունը կարևոր է ոչ միայն պահանջ ներկայացնող, այլև պատասխանող կողմի համար։ Հայցի հիմքում դրված փաստաթղթերի մանրամասն ուսումնասիրությունը, պահանջվող գումարի հաշվարկի ստուգումը և նախկին դատական ակտերի իրավական նշանակության ճիշտ գնահատումը կարող են վճռորոշ լինել չհիմնավորված գույքային պահանջներից պաշտպանվելու համար։
Եթե ձեր կամ ձեր ընկերության դեմ ներկայացվել է պարտքի, տոկոսների կամ պայմանագրային այլ պարտավորություններից բխող գումարների բռնագանձման պահանջ, մեր իրավաբանները կուսումնասիրեն պահանջի հիմքերն ու ներկայացված ապացույցները, կմշակեն ձեր գործին համապատասխան պաշտպանության ռազմավարություն և կներկայացնեն ձեր շահերը դատարանում։